Cehennem…

Cehennem…

Daha önce bir kaç defa daha yazmıştım;

Onlar kadar kötü olmadığımız için kötülerin hangi dürtü ile, hangi mantık ile hareket ettiğini anlamamıza imkan yok.

Bu görüntüyü daha önce Sivas’ta gördük. Tekbir getiren vahşiler, hiç tereddüt etmeden insanları diri diri yakarken Allah’ın adını dillerinden düşürmemişlerdi.

Ve o vahşiler bir cenazeye saldırdı bu sefer. Yine tekbir,, yine Allah’ın adı dillerinde…

Çamurda yaşayanlar, sizi kendi çamurlarına çekmeye çalışır, alt edebilmek için. Bir kere çamura bulandınız mı kurtuluşunuz yoktur. İşte bizim bütün çabamız temiz kalmak, onların çamuruna batmamak…

Onlar kadar kötü olmamak…

O çamurun içinde, dillerinden hiç düşürmedikleri o Allah, elbet ilahi adaletini gösterecektir.

Elbet bir gün “insanları benim adıma yaktınız, benim adıma soydunuz, benim adıma katlettiniz, benim adıma hapislerde çürütüp, benim adıma bir milleti böldünüz! Yanın o halde siz de!” diyecektir…

İnsan olmaktan bu kadar utandığım bir güne daha uyanmak…

Ve bunun bu kadar sıklaşması… Dayanılır gibi değil…

Cehennem yalnızca vicdanı olana mı var?

Bilemiyorum…

Emre Dölcel

kaynakhttps://www.facebook.com/emre.dolcel/posts