Kızının Ödevindeki Cinsiyetçi İfadelerden Rahatsız Olan Anne, Ödev Metnini Yeniden Yazdı

Altı yaşındaki kızının ev ödevindeki cinsiyetçi ifadelerden rahatsız olan Lynne Polvino, kızının ödev metnini yeniden yazdı, ikisini yan yana Facebook hesabında yayınladı.

Öğrencilere verilen ödev metni, “Lisa mutsuz çünkü annesi işe döndü” cümlesiyle başlıyordu. Daha sonra küçük kızın sabah evde korkunç bir zaman geçirdiği çünkü annesinin artık onunla evde kalmayıp işe gittiği anlatılıyordu.

Metin, “Lisa okula yetişmek zorundaydı. Babasının da işe vaktinde gitmesi gerekiyordu. Şimdi annesinin de acelesi vardı,” diye devam ediyor, rutinleri değiştiği için kahvaltıyı Lisa’nın babasının hazırladığı, kahvaltının çok da iyi olmadığı ekleniyordu. Metnin sonunda Lisa kendisini iyi hissediyordu çünkü annesinin işyeri ona işten erken ayrılması için izin veriyor, böylece okuldan döndüğünde annesi onu karşılayabiliyordu.

İŞE DÖNÜŞ

Lisa mutlu değildi. Annesi işe dönüyordu. Lisa doğmadan önce annesi büyük bir ofiste çalışıyordu. Dün annesi Lisa’ya, işe döneceğini söyledi. 

Korkunç bir sabahtı. Lisa’nın okula yetişmesi gerekiyordu. Babasının işe yetişmesi gerekiyordu. Artık annesinin de işe yetişmesi gerekiyordu.

Kahvaltıyı Lisa’nın babası hazırladı. Kahvaltı iyi değildi. Babası, Lisa’dan bulaşıklara yardım etmesini istedi. Bu da iyi bir şey değildi.

Lisa okulda da iyi bir gün geçirmedi. Eve dönerken bunu düşündü. “Acaba annem eve ne zaman gelir? Evde yalnız kalacağım.”

Ama Lisa eve vardığında onu annesi karşıladı. “İşten erken çıkıyorum, böylece okuldan sonra seninle vakit geçirebileceğiz,” dedi annesi.
Lisa şimdi mutluydu.)

New York’ta bir yayıncıda çalışan Polvino, çalışan bir anne olarak, kızının ödev metnini okuyunca neye uğradığını şaşırdı.

“Çok sinirlendim, her cümlede durum daha da kötüleşiyordu!” diyor Polvino. “Daha sonra şaşkınlığım yerini öfkeye bıraktı. Hangi çağda yaşıyoruz? Bu çağda, anneleri çalıştığı için çocukların mutsuz olduğunu mu anlatacağız çocuklara? Ya da babaların yemek pişirmek ya da bulaşık yıkamak gibi işleri yapmadıklarını mı anlatacağız?”

Bunun üzerine Polvino, anlatıyı kendine göre yeniden düzenleyerek yeniden yazdı. Bu yeni anlatıda, Lisa’nın annesi “yaklaşık bir yıllık doğum iznini kullandıktan” sonra işe dönüyordu ve küçük kız bundan mutluluk duyuyordu:

İŞE DÖNÜŞ

Lisa mutluydu. Annesi işe dönüyordu. 
Lisa doğmadan önce annesi büyük bir ofiste çalışıyordu. İşyeri onun katkılarından çok memnun olduğu için patronu annesine neredeyse bir yıllık doğğum izni vermiş ve döndüğünde çalışma saatlerini esnek bırakmıştı.

Harika bir sabahtı. Babası doğum iznini kullandığı için evdeydi ve Lisa’nın küçük erkek kardeşine bakıyor, ev işlerine eşit şekilde katkıda bulunuyordu. Kimse telaş içinde değildi çünkü baba her şeyi çok güzel idare ediyordu.

Kahvaltıyı Lisa’nın babası hazırladı. Kahvaltı çok iyiydi. Babası Lisa’dan bulaşıklara yardım etmesini istedi çünkü yapabilen herkesin kendi temizliğini kendisinin yapması ve başkalarına yardım etmesi gerekir.

Lisa okulda harika bir gün geçirdi. Oyuna dayalı dersleri ve devlet okulundaki, öğretmen-öğrenci oranının düşük olduğu sınıfını çok sevdi. Öğretmenleri iyi maaş alıyordu ve mutluydular. Lisa eve dönerken bunu düşündü. “Acaba ileride annem gibi bir mühendis olacak mıyım, ya da bir öğretmen? Her şeyi yapabilirim!”

Lisa eve vardığında onu annesi karşıladı. Lisa öğleden sonrasını, okulunun ücretsiz etkinlik programından yararlanarak geçirdi, Lego robotik ve resim sınıflarına gitti. Sonra bütün aile evde bir araya geldiler. Lisa, cinsiyete dayalı önyargılardan ve kadın düşmanlığından uzak bir toplumda yaşadığına memnundu.
Lisa artık mutluydu. 
Son.

Polvino, kızının ödeviyle kendisinin yeniden yazdığı metni Facebook hesabında yayınladı ve paylaşımı büyük ilgi gördü. Polvino, metni paylaşmadan önce öğretmeninin kızına da göndermiş, ödevle ilgili kaygılarını yazmıştı.

Kızının öğretmeni de Polvino’ya konuya dikkat çektiği için teşekkür ederek ona katıldığını ifade etti ve daha sonra vereceği ödevlerde daha dikkatli davranmaya çalışacağını söyledi.

Kaynak: http://www.huffingtonpost.com