Ölmesek, süper bir ülke aslında – Emre Dölcel

Şimdi sen Başbakanken, 301 cenazesi olan bir yere gidip de, markette vatandaşı yumruklarsan…

Dert anlatmaya gelen çiftçiye “Ananı da al git” dersen…

Senin Valin vatandaşa “gavat” derse ve sen onu baş üstünde tutarsan…

Senin “sanatçı” diye iftar sofrasına davet ettiğin şarkıcı müsvettesi vatandaşa küfrederse ve sen bu zibidiyi diğer iftara da çağırırsan…

Senin belediyenin otobüs şöförü de vatandaşa posta kayar, o vatandaş da hareket halindeki otobüsün şöförüne şemsiye ile dalar kardeşim. Lamı cimi yok bu işin.

Ülke manyaklarla doldu.

Bir kısmı hiç değilse içerideydi diyorduk, sadece yazı yazan gazetecileri içeri tıkıp, manyakları dışarı saldınız.

Yıllardır anlatmaya çalıştıklarımızı sırf parti sevdasına, sırf bireysel sevdaları yüzünden üzerine oturduğu organi ile anlayan insanlar var.

Çünkü tölerans, anlayış, hoşgörü gibi duygular sadece kitaplarda yazıyor artık. İmam tölerans göstermiyor ki cemaat göstersin.

Herif şemsiye ile şöföre dalıyor, birileri ölebilir mi, birileri sakat kalabilir mi umurunda değil. Düşünmüyor bile o an. Cinnet hali var çünkü mmemlekette. Hepsinden önemlisi bu cinnet halini dizginleyecek cezalar da yok. Aksine, halkını dua ve iman gücü ile tankları, uçakları durdurabildiklerine inandıran, önüne gelene posta koyan bir yönetici takımı var.

Sene 2016, 2 ay önce başımızda uçaklar uçuyordu, Boğaz Köprüsü’nde tanklar geziniyordu. Her an bir yerde kafamıza araba uçabilir, her an bir yerde bomba patlayabilir.

Olsun, adam çıkıyor televizyona, “ooohh, ne güzel şey şu şehitlik, ne kadar şanslı bu kardeşlerimiz” diyor. Bok yoluna gidiyorsun, Niyazi diyeceklerine “şehit” diyorlar sana.

Bu ülkeyi yöneten adam, bizzat kendi ağzından şu anda terör örgütü ilan ettiği adama ve organizasyonuna yardım ettiğini, her istediğini verdiğini anlatıyordu ballandıra ballandıra. Yönetmeyi beceremedi, eline yüzüne bulaştırdı, şimdi terör örgütü ile zerre alakası olmayan, sırf okulunda çalıştığı için insanların hayatını karartırken, kendisi benim ülkemi temsil ediyor hala dünyanın her yerinde.

Bu ülke rezil bir şekilde yönetiliyor… Özür dilerim; yönetilemiyor bile. Sen istediğin kadar çık karşıma, ama köprü de, ama ekonomi de, ama şunu de, ama bunu de… Yönetilemiyor kardeşim. Her gün ölüyoruz. Her gün hapse tıkılıyoruz.

“Şu mektepler olmasaydı maarifi ne güzel idare ederdim” diyen Emrullah Efendi’yi gel de anma şimdi.

Yarısı ölen, diğer yarısı hapse tıkılan insanlar da gidince süper yönetecekler ülkeyi vesselam.

Körler sağırlar birbirlerini ağırlayacaklar.

Afiyet olsun.

Emre Dölcel