Silkelemek lazım kendimizi bazen…

Kendimize acıyarak, Üşenerek, üzülerek, Sıkılarak, Ağlayarak, Şikayet ederek, Karalar bağlayarak, Kötü senaryolar hayal ederek, Kimse beni anlamıyor diyerek..

Kendimiz icin alternatif çözüm yollarını denemeyerek, Kendimizi harekete geçirmeyerek,
İhtiyaç varsa destek istemeyerek,  kendimize ceza vererek, Kendimize kötü sıfatlar takarak,  Birilerinden aldığımız ödünç inançları fark ettiğimiz halde, yerine kendimizinkini koymayarak, Değişime izin vermeyerek..

Kendini fark etmeyerek, Acıya bağlanarak, Dışardan birşeylere bağımlı olarak, Değişik hiçbir hamle yapmadan,  Değişik sonuç bekleyerek, Durduğumuz yerden, neyin değişmesini bekliyoruz?

Kimden medet umuyoruz?

Hangi perinin sihir tozunu yutmak istiyoruz? Hayatımızı kimin taşımasını bekliyoruz?
Dilimiz değişim derken, davranışta ne yapıyoruz?  Seçersin ve bedeli ne ise yaşarsın.
Ama iyi, ama kötü.  Hayatın yürüyüşü bu.

Silkelenmek derler ya tam ondan. Silkelemek lazım kendimizi bazen. Kim olmak,
Ne olmak istiyorsak…

Dilvin Tekson