Siz benimle neden konuşmuyorsunuz? Günün stresini atmak için gelsin :)

Dün evime Jandarma geldi, “müzik gürültüsü felan gibi şikayet var hakkınızda” dedi. Kimlik sorgulaması vs derken gözüm alt kattaki yöneticinin karısına takıldı.Jandarmanın yanında, Jandarma kimliği kontrol ederken kadında içinden geçiriyormuş edasıyla “Ne iş yapıyor onuda bilmiyoruz” dedi.

Sonra Jandarma komşularımla beraber içeri bakmak istedi. Bende “Komşularımız giremez ben onlarla konuşmak, muhattap olmak istemiyorum ama siz buyrun dedim” sonra bir aile içi şiddet vakası için bunlar ayrıldılar. Bugün; o dünkü Jandarmanın yanındaki kadın, yanında başka bir kadınla oturuyor.

Tam yanlarından geçerken kadın bana “siz bizimle neden konuşmak istemiyorsunuz” dedi kendinden emin bir şekilde hemde bana 😀 Kafam çok güzel çıkmışım evden, aklımdan atomun parçalarından tut, kara deliğin içini hayal etmeye kadar aklından binlerce düşünce geçen bana dedi ki “bizimle neden konuşmuyorsunuz” Bende durdum ve dedim ki sakince: “Ben insanlarla konuşuyorum fakat ben hayvanlarla konuşmuyorum” dedim.

Kadın “sen bana hayvan mı demek istiyorsun, ne demek istiyorsun” demeye başladı. Baktım olay sarpa saracak kadına dedim ki: “Hanfendi evet size diyorum” dedim. “Çünkü benim konuşacağım insanlar, insanın bir hayvan türü olduğunu bilir ve kendisine hayvan denmesine gücenmez, hakaret olarak algılamaz ve küçük düşürücü bir unsur olarak görmez, en fazla akıllı bir hayvanız der” dedim. Kadın dondu kaldı karşımda bi bakıştılar yanındaki kadınla. Kendi kendime “fırsat bu fırsat aduket yapayım bunlara” dedim içimden ama içimde kendi kendime nasıl gülüyorum 🙂 “Peki size bir soru hanfendi” dedim. Böyle ağız içiyle “buyrun” dedi. “İnek, Koyun ve At aynı otu yemelerine rağmen neden farklı dışkılarlar” dedim. Kadın bir an yanındakine baktı medet umar bakışlarla, ondan bir şey gelmeyince ve çaresizlikle yüzüme baktı ve “bir fikrim yok” diyebildi anca.

O an içimde gülme krizlerine giriyordum 🙂 Öyle diyince “hanfendi daha bir boktan haberiniz yok sizinle ne konuşabilirim ki” dedim sakince ve ardından iyi akşamlar dedim ve apartmana girdim. Arkama bakamıyorum ama dağılma seslerine kadar duyuyordum

Kaynak; Jank Özçelik