Türk insanının hayattan zevk alamaması

Az önce bir program seyrettim. Genc bir dalgic, soyle bir sey soyledi “ailemin en buyuk hayali dunyayi gezmekti, ben cocukken evimizi satip bir tekne aldilar ve ben denizi o zaman sevdim.”

Dusundum sonra, biz asla boyle ailelere sahip olamayiz ve bir gun aile oldugumuzda biz de boyle aileler olamayiz. hayallerimiz “gelecegimizi garantiye almak” uzerine kurulu.

Hayallerimiz “evlenmek, ev almak, arabayi degistirmek, daha cok para kazanmak, pirlanta yuzukler almak, koltuklari degistirmek” ekseninde donup duruyor. ıcimizden gercekten hayal kurabilenleri de “akli bir karis havada” diye diye el birligiyle vazgecirebiliyoruz.

Hayattan aldigi keyif “hep daha fazlasi” uzerine kurulu olan insanlar olarak dogmuyoruz ama boyle yontuluyoruz, sekillendiriliyoruz ve ne yazik ki cocuklarimiz da boyle sekilleniyor.

Gercekten hayal kurmuyoruz, hayal kuramayan insan hayattan keyif alamaz. biz gelecegimizi garantiye almaya calisirken kendimizi unutuyoruz ve bence bize cok yazik oluyor

Kaynak: https://eksisozluk.com/entry/62489961